Nie pragnę twych ust złotych
ni dotyku z platyny.
Rubinowy wzrok twój siarką piecze
duszę mą ulęknioną, miłości
Miłości pragnącą.
Czy dasz mi oddech wolny od trosk
świata tak chętnie marzenia topiącego?
Ujmij mą dłoń i odlećmy do krainy rozpaczy
Leczyć Ludzkość Ulęknioną
Niby proste słowa, a ile w nich żaru...
zgłoś
Czy istnieje jeszcze jakaś inna kraina rozpaczy poza tą, w której tkwimy? A miłość znajduje się w krainie fantazji. Głową muru nie przebijesz, ludzkości potrzeba logiki a nie leczenia.
zgłoś