Tu "szorstkością traw" - zmieniałabym na źdźbła, następne "traw" już można wyciąć (to przy nasionach), a "zieloną nadzieję" przetkałabym na samą zieloność... Poza tym, podoba mi się bardzo ta "kobieta wyrosła wśród traw", bardzo jest mi bliska. Miłego!

zgłoś

Witaj Veronico. Masz powtórzenie "traw". To jest całkiem fajny wiersz. Po mojemu mógłby brzmieć tak: przyjrzyj się kobiecie wyrosłej wśród traw odgarnij źdźbłem nostalgię połaskocz je roześmiej błękitem szorstkością jak konturówką obrysuj usta uszczypnij nasyć czerwienią gorzkich jarzębin zbierz nasiona zasiej w kącikach ust zieloną nadzieję na długie zimowe wieczory resztkę życia Pozdrawiam niepoprawnie:).

zgłoś

piękna ta prośba :)

zgłoś

:)))

zgłoś

taaakie prośby jubią być spełnieniem:))

zgłoś

proście, a będzie wam dane, nieprawda?:)

zgłoś

ladny :):)bardzo:)

zgłoś

bo i spływ Nidą taki był...:)

zgłoś

dzięki za podpięcie :)) pasuje :))

zgłoś

przyjrzałem się … a dalej…już wiesz….

zgłoś