w ciszach | jeśli tylko

w ciszach

25 august 2014 at 00:38

niczym egipskie hieroglify :)

25 august 2014 at 00:45

z ukrytymi znaczeniami :) kto odczyta?

25 august 2014 at 09:54

w bardzo swobodnym tłumaczeniu "czemu trzymasz w ustach matę z kwitnącej trzciny"; no ale sensu nie chwytam..

25 august 2014 at 09:59

trzeba trochę pożuć..

25 august 2014 at 10:00

czy to nie uzależnia..

25 august 2014 at 10:09

myślę, ze tak..

25 august 2014 at 10:10

ale się nie obawiam..

25 august 2014 at 18:36

krzesło i stół zawieszone na półmisku jak na rozpiętej linie, a półmisek trochę tu i tam, a my ze zdolnością przenikania wzrokiem ścian, podglądamy cały obraz, okno i obłok przyciąga uwagę jednakowo, a dziurka od klucza jak postać, bezosobowa - każdy nią może być - gdy świat to drzwi, człowiek to dziurka od klucza :)

25 august 2014 at 18:39

właśnie tak, przetwarzanie "przez siebie", przez czas i przestrzeń, przez widzenie :)))

25 august 2014 at 18:41

Wiewiórka to zbyt swobodnie tłumaczy..

25 august 2014 at 18:42

fakt, czułam się podczas pisania swobodnie ze słowami :) może zrobię z tego wiersz i dorzucę się z nim

25 august 2014 at 18:43

właśnie miałam napisać, ze przeszłaś od wiersza, przez rysunek do wiersza - wierszoobrazu :))

25 august 2014 at 18:44

czemu "zbyt"?

25 august 2014 at 19:00

:)))) tak, chyba powinnam zrobić z tego wiersz i nadać mu tytuł "zbyt swobodny przepływ od słowa do słowa pod wpływem jeśli tylko rysunku" ;)))

25 august 2014 at 19:28

:))) lub jeśli nie tylko :)

25 august 2014 at 20:06

za to właśnie uwielbiam Twój login :)) już kilkakrotnie łapałam się na nim, że zwracając się do Ciebie po "imieniu/loginie" ubarwiało się dodatkowo całe zdanie :))

25 august 2014 at 20:06

przyznam się, że świadomie najpierw napisałam co widzę, a dopiero później podążyłam do wiersza Xymo :)

25 august 2014 at 20:13

a ja go wybrała z całą świadomością, ze jest dziwny,. ale bardzo otwarty, a okazuje się nawet plastyczny :))

25 august 2014 at 20:14

a i owszem i zdaniotwórczy :)))

25 august 2014 at 20:14

I co, DeRudko, czy po przeczytaniu wiersza zmieniło Ci się widzenie pocztówki?

25 august 2014 at 20:23

nie, poszerzyło, ale zmienić, nie zmieniło :)

25 august 2014 at 20:27

no to narysowałam wiersz :))

25 august 2014 at 20:29

:))

30 august 2014 at 12:09

:))

23 february 2015 at 12:49

ten nick to ostatnia kwestia toma hanksa w przedostatniej scenie..

23 february 2015 at 12:55

czyj?

23 february 2015 at 12:57

myślałem, że Wy o Ci nicku tak..

23 february 2015 at 13:33

przecie widzisz, że krzesło puste..

23 february 2015 at 13:46

mimo żem dalekowidz, ale żeby z katowic widzieć północną karolinę..

23 february 2015 at 14:28

kamilę zachodnią przecie..

23 february 2015 at 14:41

nawet do londynu nie sięgam..

23 february 2015 at 15:54

po co komu skoro Madryt..

23 february 2015 at 16:01

jest w muzeum prado prócz tuin der lusten, miniaturka, co wyje do nieskończoności..

Ewa

25 august 2014 at 07:45

Współgra bardzo :)

25 august 2014 at 09:51

z całością? :)

Ewa

25 august 2014 at 20:28

Z wierszem... :)

Ewa

25 august 2014 at 20:31

Z wierszem Jarosława ... :)

5 september 2014 at 22:56

płyną razem..

elmo

25 august 2014 at 10:19

wypływam przez dziurkę od klucza papierową łódką moim żaglem jest obraz na ścianie w kierunku chmury twoich oczu krzesło stół dół w dół stół krzesło twoich oczu w kierunku chmury moim żaglem jest obraz na ścianie wypływam przez dziurkę od klucza papierową łódką

25 august 2014 at 10:26

witaj..

Nevly

25 august 2014 at 14:17

uchodzi po cichu... podane na talerzu... wraz ze stołem, przy którym wszystko nabierało sensu... :)))

25 august 2014 at 18:30

poukładane słowami.. przygotowane do tej wędrówki.. :)

ApisTaur

25 august 2014 at 18:46

teraz jeszcze tylko / ucho i wielbłąd // ;)

25 august 2014 at 18:50

Xymo będzie musiał dopisać kolejne zwrotki :))

Jerzy Woliński

25 august 2014 at 20:31

ważne, kiedy jest jakieś wyjście :)

27 august 2014 at 22:20

albo wymiana powietrza :) hej, Jurku :)

29 august 2014 at 13:52

aż zaczynam się zastanawiać nad odwróceniem kolorów..

issa

29 august 2014 at 13:54

uchch. przeoczył to dźwiedź. i teraz przyłapił się w ślad za klik-w-koment-na-liście-najświeższych-komentów. aż zaczynam się zastanawiać nad powrotemmożetakmożenie :d

29 august 2014 at 13:55

ale wiersz jasny,. jest..

29 august 2014 at 13:59

powracaj, powracaj dżwiedziu, krzesło czeka, może co na stole stanie.. na podróż powietrzem :))