tako i się staram ;) dzięki ;)

zgłoś

ale czasem lubię próbować innych form.. choc wszystko ujawniam ;)

zgłoś

Do usług. W czasach hurraoptymizmu w stosunku do własnych możliwości chciałem zostać coachem. A tak na marginesie, byłem kiedyś u coacha któremu gęba się nie zamykała na temat tego, że jego praca polega przede wszystkim na słuchaniu ;). Ok, zmywam się, starczy Trumla na dzisiaj. : )

zgłoś

oj,miało być "nie wszystko ujawniam" ;)

zgłoś

no to naszalałeś dzisiaj ;)

zgłoś

nie stawiaj, bo wygrasz..

zgłoś

Moim pierwszym prądem była Małgorzata Hilar, a drugim Szymborska. A poza tym oczywiście różnie i w różnych okresach i Norwid i Poświatowska.. choć ta to właściwie bardziej później, bardziej ostatnio, wcześniej była jakby zbyt.. pomiędzy egzaltowana a odważna, choć to wcale nie prosta droga i nie te słowa.. I melodyjność Gałczyńskiego z księżycem. I Śliwiak. I oczywiście wprost z powietrza, bo wszędzie, przez skórę, z jednej Osiecka, a z drugiej cała "kraina łagodności", którą śpiewam nawet z zamkniętymi ustami, choć nie piszę..

zgłoś

To nie było takie trudne... "poczciwa zagadka istnienia..."

zgłoś

Hm, to jednak czytamy ciut co innego. Choć pewnie i to dało by się jakoś posklecać, choćby na linii Norwida - Poświatowskiej i w ogóle sensu poezji jako zaglądania trochę pod podszewkę zjawisk. Kojarzysz może Wiesława Juszczaka? Pisał o tym, od czego zacząłem, a to głęboka woda - powiązanie sztuki i, nazwijmy to tak, "impulsu religijnego". T.S. Eliot, Pound, Miłosz uznający za święte słowo "Jest"...

zgłoś

Juszczak akurat jeszcze przede mną..

zgłoś

Gorąco polecam, no i - koniecznie - Heidegger. Tam jest cała historia filozofii w pigułce, a prócz tego porusza się na tej linii, mam na myśli, to moje ulubione "pod podszewką zjawisk". Warto, przynajmniej dla mnie było tam bogato w - szerokim sensie - inspiracje. Dobra, nie chcę tyle smęcić ; ).

zgłoś