Sonet: Jesień

Zobacz za oknem szara chmura
Za szybą szary deszcz
Przychodzi później noc ponura
A za nią szary dreszcz
 
Szare drzewo zgubiło liście
Szary obraz szarych wzgórz
Na ścianie wygląda złociście
Lecz tak szaro wśród zórz
 
Jesień już dawno zniknęło Lato
By w szarej bańce zamknąć szary świat
Cierpią ludzie za to
 
Szarą depresję dla szarych mas
Jak szary chleb ludziom
Dzieli i mnoży szary czas