Poezja

Leży nadal w zagajniku pod Smoleńskiem
fotografia dziewczynki maleńkiej.
Schowała się wystraszona w zaschłym błocie,
kiedy wybuch rwał poszycia w samolocie.

Przestaszyły ją komendy, ostre strzały.
I buciory, które długo jej szukały,
I przekleństwa i ten obcy twardy głos.
Obawiała się nieszczęsna o swój los.

Długo leży tam zastygła, nieruchoma.
Wciąż wsponima jak noszono ją w ramionach.
Jakim była wypieszczonym oczkiem w głowie.
Czy ją jeszcze ktoś przypomni dzisiaj sobie?

Marzy jej się, że ktoś jednak jej poszuka.
Że odnajdzie, włoży znowu do sztambucha.
Będzie często patrzył w oczy, może nawet łzę utoczy,
ukołysze, ciepłym słowem udobrucha.

Leży nadal w zagajniku pod Smoleńskiem...