Na progu dziejów

Puk.. puk! Kto tam? Dom zamknięty
lecz zaraz otworzę!
Zapraszamy Duchu Święty!
Śnieg sypie na dworze.
.
Ciepło jest w naszej gromadzie
przy stole i świecach.
Tata już opłatek kładzie,
a Ty nas oświecaj!
.
Jak pozostać przy Nadziei
w takich ciężkich czasach,
gdy zło się gromadzi w kniei -
w przygranicznych lasach?
.
Swoją narzuca kulturę
i zwyczaje swoje.
O nas myśli ma ponure.
Zamykam podwoje!
.
Lecz dziś je przed Tobą właśnie
szeroko otwieram,
bo w Narodzie Duch nie gaśnie!
Wiara nie umiera!