Rodziłem wespół, byłem blady jak ściana wiele dałbym wtedy za cokolwiek mocniejszego od kompotu ;) po pierwszym krzyku zajrzałem do boga :)

zgłoś

najgorsze są, Wieśniaku, te bóle parte, jakbyś miał się zesrać, co nie?:))) sorry jeżeli za wulgarnie rzekłam:))

zgłoś

trzynastego o trzynastym i w piątek, b. fajnie:)

zgłoś

Moje bóle parte musiały być podparte a w/g położnej były nomen omen g.... warte :)))

zgłoś

panie Jerzu Woliński - dzisiaj poleciałam se stylem barthkowsky`ego - tak na szczęście:))

zgłoś

Super! Pisząc w innej stylistyce, łapiemy oddech :) Przyjemnie było poczytać :)

zgłoś

świetny komentarz, Natare miła - jesteś mądrą kobietą, bo widzisz z wszystkich stron...

zgłoś

czuję niedosyt, chciałbym coś jeszcze, jakąś paczkę choćby z Francji, o Ameryce, nie wspomnę nawet:)

zgłoś

Hm... sam nie wiem co napisać - bardzo mi się podoba... Reportaż? Miniatura filmowa? Fragment wycięty bezpośrednio z życia? A może po prostu nie klasyfikować tylko... oglądać, słuchać, widzieć?... Znów zabrakło łapek...

zgłoś

czemu akurat z francji a nie z ameryki albo z pakistanu -ostatni wers nic mi nie mówi - jest bo jest i czytam bez niego -dobry zapis i pomysł :):)

zgłoś

Ciekawa miniatura. Nie masz wrażenia, że te co najbardziej krzyczą, najwięcej mają (w życiu) :/

zgłoś

G_L_C, z nieskrywaną radością czytam Twoje wiersze. Uczyniłam ten powyżej obrazem z dawnych porodówek, gdzie akuszerka chodziła pomiędzy łóżkami, rozmawiała poufale z tymi, co rodziły. Tak to ujrzałam (bez zamknięcia powiek) i zapewne dołożył się tutaj obraz z opowiadań Ciotusi mojej, niedościgłej w doświadczeniach czasu powojennego, dla której los wykazał się niebywałą hojnością. Wiersz dojrzały, mądry, obraz kolorowy, bez nuty cierpienia. Z podziwem i sympatią dla Autorki.

zgłoś

Saro Bergmann - nie wiem, czy zasłużenie taki obszerny i rzeczowy komentarz pod tekstem, który nie rościł sobie żadnych praw do wyróżnienia piękną pochwałą - dziękuję

zgłoś

Fajnie napisałaś:) A Sary komentarze to plaster miodu:) Przypomniałam też sobie swoje porody prawie na śpiku--dobrze że się budziłam--hihi. Szczęściara jestem:)

zgłoś