Trzynastego - gabrysia cabaj - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

13 may 2011

gabrysia cabaj

rodziła ze mną taka czarna
z Kościuszki
moje pierwsze jej trzynaste

chętnie brała ode mnie
słoiki z rosołem

nie chciała karmić małego
(wyglądał jak pisklę ptaka)
darła mordę że nie ma mleka

gdy wychodziła sama dałam jej
kompot z truskawek

więcej miała dostać z Francji

.

13 may 2011 at 19:47

Rodziłem wespół, byłem blady jak ściana wiele dałbym wtedy za cokolwiek mocniejszego od kompotu ;) po pierwszym krzyku zajrzałem do boga :)

13 may 2011 at 21:47

Ja po pierwszym krzyku także zajrzałam do Boga, a było to 13-go w piątek :)

13 may 2011 at 19:51

najgorsze są, Wieśniaku, te bóle parte, jakbyś miał się zesrać, co nie?:))) sorry jeżeli za wulgarnie rzekłam:))

Jerzy Woliński

13 may 2011 at 20:06

trzynastego o trzynastym i w piątek, b. fajnie:)

13 may 2011 at 20:11

Moje bóle parte musiały być podparte a w/g położnej były nomen omen g.... warte :)))

13 may 2011 at 20:33

bo z was, Wieśniaku, słaba płeć się zrobiła:))

13 may 2011 at 20:37

Nigdy nie była silna. Bo któż to powiedział : dajcie mi punkt podparcia a poruszę....itd

13 may 2011 at 20:40

Archimedes - ten od wyparcia:))

13 may 2011 at 20:44

Dzisiaj by się tego....wyparł ;)

13 may 2011 at 20:11

panie Jerzu Woliński - dzisiaj poleciałam se stylem barthkowsky`ego - tak na szczęście:))

Jerzy Woliński

13 may 2011 at 20:19

w taki piątek warto i w tym stylu:)

13 may 2011 at 20:30

aby tylko nie zanudzić czytników na śmierć:))

13 may 2011 at 20:27

Super! Pisząc w innej stylistyce, łapiemy oddech :) Przyjemnie było poczytać :)

13 may 2011 at 20:29

witaj Agnieszko - chyba masz rację:))

13 may 2011 at 21:05

świetny komentarz, Natare miła - jesteś mądrą kobietą, bo widzisz z wszystkich stron...

13 may 2011 at 21:11

czuję niedosyt, chciałbym coś jeszcze, jakąś paczkę choćby z Francji, o Ameryce, nie wspomnę nawet:)

13 may 2011 at 21:20

trzynastka jest dla mnie szczęśliwa i dla tego pisklęcia też na pewno była, Piotrze

Leszek Lisiecki

13 may 2011 at 21:12

Hm... sam nie wiem co napisać - bardzo mi się podoba... Reportaż? Miniatura filmowa? Fragment wycięty bezpośrednio z życia? A może po prostu nie klasyfikować tylko... oglądać, słuchać, widzieć?... Znów zabrakło łapek...

13 may 2011 at 21:23

dziękuję za łapkę, Leszku;)

13 may 2011 at 21:35

czemu akurat z francji a nie z ameryki albo z pakistanu -ostatni wers nic mi nie mówi - jest bo jest i czytam bez niego -dobry zapis i pomysł :):)

13 may 2011 at 23:44

Darku, wychodziła sama, bez noworodka...resztę sobie dopowiedz:)

13 may 2011 at 21:41

Ciekawa miniatura. Nie masz wrażenia, że te co najbardziej krzyczą, najwięcej mają (w życiu) :/

13 may 2011 at 23:50

nie wiem, Agafa - ile ludzi, tyle przypadków

14 may 2011 at 11:08

G_L_C, z nieskrywaną radością czytam Twoje wiersze. Uczyniłam ten powyżej obrazem z dawnych porodówek, gdzie akuszerka chodziła pomiędzy łóżkami, rozmawiała poufale z tymi, co rodziły. Tak to ujrzałam (bez zamknięcia powiek) i zapewne dołożył się tutaj obraz z opowiadań Ciotusi mojej, niedościgłej w doświadczeniach czasu powojennego, dla której los wykazał się niebywałą hojnością. Wiersz dojrzały, mądry, obraz kolorowy, bez nuty cierpienia. Z podziwem i sympatią dla Autorki.

14 may 2011 at 19:18

Saro Bergmann - nie wiem, czy zasłużenie taki obszerny i rzeczowy komentarz pod tekstem, który nie rościł sobie żadnych praw do wyróżnienia piękną pochwałą - dziękuję

An - Anna Awsiukiewicz

14 may 2011 at 19:30

Fajnie napisałaś:) A Sary komentarze to plaster miodu:) Przypomniałam też sobie swoje porody prawie na śpiku--dobrze że się budziłam--hihi. Szczęściara jestem:)

14 may 2011 at 20:01

ja wstydziłam się krzyczeć i tej koszuli zakrwawionej przez cały okres połogu - później już pozwalali zmieniać na czyste