Dym

Stała w czerwonych koralach 
w koszuli nocnej
przy oknie -
komuś znów zachodzi słońce
za kwitnącą czereśnią, dalej
za płotem, polami, za sen...
Może wpatrując się w łunę,
może ktoś płacze
w tej grupie,
uciekają przestraszone zwierzęta,
ptaki odlatują...
Lecz to nie koniec świata:
po północy
wszystkie ptaki są czarne,
płomienie wciąż płomienie,
ale jakby nieruchome.


.

alt art
2 may 2016 at 10:00

zasłona dymna..

report

Teresa Tomys
2 may 2016 at 11:44

to słońce, to każdemu...

report

gabrysia cabaj
2 may 2016 at 18:33

no cóż ..

report

Ach te Twoje czerwone korale (też lubię). A wiersz podoba się bardzo...

report

gabrysia cabaj
4 may 2016 at 09:59

wyobraź sobie, Gabi, że mój mąż wcale ich nie zauważał. dopiero jak mu wskazałam i zapytałam, czy mi w nich ładnie, to odpowiedział: myślałem, że to segment do sukni:)))

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register