opuszczony dom wyje tęsknotą
w odbiciu księżycowej szyby
czerstwy chleb
nagi chłód piersi
w konturach nocy
smukłe ramiona drzew
oczekujemy świtu
żaląc się do wiatru
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Wiele słów Witoldzie i obrazów wiele w każdym. A na "wyje" patrzę niejednoznacznie i też to przyjmuję, bo podobnie jest głodne. Pozdrawiam
report
I do mnie Twój wiersz trafia Witku... Pozdrawiam
report
Samotność, pustka, rozmowa z wiatrem, sam często piszę o takich emocjach więc wiersz do mnie trafia. Podoba mi się. Pozdrawiam.
report
Bardzo mi się podoba.
report
wiersz piekny.pozdrawiam
report
Dziękuje za odwiedziny
report
Jestem zachwycona.Kilkoma słowami tak wiele objete:)))
report
Nastrój jesienno wietrzny. Przesłanie czytelne:-)
report
Hmmm...klimatycznie...Jest moc! :) Pozdrawiam.
report
krótko i na temat.
report
Kurcze i ta atmosfera często wracam.
report
kiedyś napisze jak powstał
report