|
| agnieszka_n |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (229) Proza (3) Dziennik (5) Fotografia (7) Książki (1)
Pocztówka poetycka (4) O autorze Znajomi (50) | |
miasto smutne, przecięte torami.
deszcz zmył całą ciszę z liści. mnie
coraz mniej, i mniej. taka właściwa obecność.
chodź, nauczymy się omijać pociągi,
poleżymy na przejeździe.
tam najlepiej widać
gwiazdy tonące w stawie
i kamienie stają się miękkie
między jednym ramieniem a drugim.
2012
mieszkałem w takim mieście
zgłoś
dziękuję :)
zgłoś
czyżby był jakiś sposób na rozmiękczanie takich kamieni :))) piękny wiersz Agnieszko :) miło poczytać
zgłoś
ależ oczywiście, że jest ;) miło, że zajrzałaś, pozdrawiam :)
zgłoś
jutro, znów tam pójdziemy i pewnie pojutrze
zgłoś
skoro zapraszasz :D serdeczności ;)
zgłoś
nie, sami się wpraszamy:)
zgłoś
biało - czarna fotografia, podoba się :)
zgłoś
bardzo wyrazisty klimat, podoba mi się :) w drugiej strofie można by jeszcze pokombinować z pozbyciem się drugiego "się" Pozdrawiam Agnieszko :)))
zgłoś
" kamienie stają się miękkie /między jednym ramieniem a drugim. " ... prawda i całość piękna , pozdrawiam :)
zgłoś
zachwycasz aguś, serdeczności :)
zgłoś