Czasami mnie tak napadnie, gdy się wkurzę na . I tu nie chodzi o komentarze, ale o ?Wiem że to nie jest poezja, ale?(hihi)Pozdrawiam:)

zgłoś

nie mi osądzać poezyja czy nie ;) landryny zawinęły koniec na słodko, chociaż wkurzenie zionie a jak :)

zgłoś

(naprzeciw -razem) An masz wielkie serce i dobre:-)

zgłoś

Wolę mentosy,ha,ha

zgłoś

nasza Ania - Ania od szczęścia :) szlachetnie :)

zgłoś

Dziękuję Kasiu:)Przeczytałam gdzieś że jesteśmy odbiciem lustrzanym, więc muszę dbac o swoje aspekty--hihi:)

zgłoś

fajne zakończenie. dzięki za optymizm :)

zgłoś

optymistyczne - dzięki fajnie przeczytać coś takiego; a co jak ktoś nie wierzy w szczęście ? to co dla jednych szczęściem dla kogoś jest nieszczęściem.

zgłoś

i jeszcze jedną - landrynę:))

zgłoś

cała An -ciągle coś szuka w swoich wierszach i testuje na czytelniku (myślę o sobie) :):)

zgłoś

Kiedyś czytałam przypowieśc.. było tam zdanie-Cyt: NAKAZUJĘ WAM ABYŚCIE BYLI SZCZĘŚLIWI" i wszyscy zamilkli w przeciwieństwie do Was .Świadomośc ludzka się zmienia i to jest cudne:) jak znajdę tą przypowieśc to wkleję ją tutaj..Wiem gdzie szukac:)Pozdrawiam i dziękuję za to że jesteście, że istniejecie-cmok:)

zgłoś

A ząbki?;))))

zgłoś

Cieszę się że landrynki smakowały:) Pozdrawiam cieplutko:)

zgłoś

hihi Aniu...wiem wiem...mnie karmisz landrynami:)))))))))))))

zgłoś

Być może, być może szel byłaś tym zalążkiem:)Pozdrawiam:)ps. zmieniłam jeden wers.

zgłoś

Nakazy zawsze budziły we mnie bunt Pozdrawiam

zgłoś

I te ze smakiem landrynki też budzą bunt ?

zgłoś