Sztelak Marcin
ALL WORKS Poetry (1447) Prose (2) Books (1)
About me Friends (16)

19 october 2018

poetry

Sztelak Marcin
Sztelak Marcin

Kroto chwile

 
Namnożenia, sekunda naciska na sekundę,
do spękań.
Mętlik migawek zasupla źrenice
w nierozerwalne związki pomiędzy ścianami.
 
Jednak czas stanie, chociaż trudno uwierzyć
w taką skończoność. Absurdalną, 
skoro trwamy, nawet jeśli z twarzą wtuloną
w zimną poduszkę.
 
A może będziemy już tylko samotni,
najgorszą samotnością – porzuconych
zabawek. Misiów z oderwanymi główkami
i lalek z pustymi oczyma.
 
Zasupleni poza ostatnią sekundą,
tuż za snami.

alt art
20 october 2018 at 12:05

ot, kolejny dylemat wagonika: jest li w istocie szlachetniejszą rzeczą, być zabawką w czyichś rękach, czy też nurzać się w samotności, jako zabawka porzucona, drapiąc się z zakłopotaniem w żałosny oczodół..

report

jeśli tylko
20 october 2018 at 14:08

zasupleni.. zasupłani.. (wiem, że nie to samo.. ale brzmienie.. zasupleni sepleni..

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register