Pieśń dla tej co zrywa wczesne jabłka

 
dojrzewam w deszczu
jak dzikie jabłka  
rumiana choć cierpka
 
znów narzekasz na nieurodziwe lato
 
co mam począć że tak rzadko
się spełniam
w pełni widzę jaśniej
przepowiednie
 
siedem chudych kłosów mam w dłoni
ty strzał coraz mniej w kołczanie
 
nie powstanie z nas nowy naród