Zanim usłyszałam słowa znaczące drogę punktami
a nie tylko wyblakłymi kropkami, chciałam złamać
zbyt niebieską przestrzeń.
Obsesja poznania wypychała moje przykrótkie
ramiona obejmujące powietrze zamiast ciebie,
niełatwo zachować dyskrecję, mimo to obserwuję
umykający wszelkim konwencjom świat,
bez intencji patrzę na lekko uchylone drzwi,
nieprzerwanie jestem, ale nie czekam.
Trzymajmy się warkocza komety.
zgłoś
Zawsze się obejmuje powietrze - tak / nie.
zgłoś
PS: Aż chce się poczytać tego smęta Michała Pawła Markowskiego. : ) Ale jak nie my, to kto?
zgłoś
.. jak czas..
zgłoś
w czekaniu nieoczekiwanie/ niepewność rodzi się w pewności/ co nieugięte też się złamie/ a pustka nieproszonym gościem//
zgłoś
Weroniko, Faber, Jeśli tylko, Apis Taur, dziękuję pięknie za Waszą obecność i pozostawione komentarze. Pozdrawiam serdecznie.
zgłoś
podpinam Ci mały szkic..
zgłoś
Bardzo Ci dziękuję, w życiu piękne są tylko chwile, a ta chwila do takich właśnie należy, Twoja piękna praca i to jak wielkie ma dla mnie znaczenie, także w wymiarze osobistym, pozostaną ze mną. Pozdrawiam ciepło.
zgłoś
:)
zgłoś