Dziennik

pamiętam swoje dzieciństwo,
widziane przez mgłę,
zażyłem cierpienia, zażyłem i miłości.
wszystko staje się tak nagle
od tego czasu nie ma już sprawiedliwości.

moje życie doczekało się trudnej zagadki,
pamiętając złe czyny ojca.
odpowiedź matki,
pamiętam swe dzieciństwo lecz nie od czasy matczynej piersi.
żyję młodością, dożyje nawet i śmierci,
odwiedzając nie licznie cmentarze,
wiem czym może być śmierć
bo może być smutkiem i cierpieniem bliskim w darze.

przez smutek wydzielały się z jego oczu łzy,
w końcu cierpienia zażyje każdy,
z powodu bliskiej osoby utraty
wiem bo i mój akompan miał z tym samym kłopoty.