13 maja 2013

proza

astrit33
astrit33

krok po kroku

[...]z punktu połączeń przechodzi przenika
w nieskończoność na liniach życia oddycha[...]

[...]na mojej rabacie nikt nie niszczy kwiatów
rosną tam aby istniało życie

szare eminencje zjadają
pamięć okrojona do granic możliwości
- czy pamiętsz swój pierwszy dzień w ...każdym dniu?
- czy pamiętasz zapach lasu na rodzinnej przechadzce gdy mając lat 6 piach i igliwie rani ci stopy?
- czy pamiętasz deszczowe stukanie i krople na szybach okien?
- czy pamiętasz w której ławce siedzą pseudokumple szkolni?
- czy pamiętasz jaki odcień ma kolor oczu twojej pierwszej miłości
o ile miłością była?
- czy pamiętasz wszystkie zdarzenia ze swojego życia?
krok po kroku?
jeśli nie to czas na refleksje kto lub co kieruje i hamuje tą możliwość

wtłaczane myśli nie swoje choć niby własne próżno szukać w pustce zamroczeń kręć się jak wiatrak w Świeto Odpustu
szara gwardia steruje światem choć wszystko wydaje się takie jasne
to tylko blask od szklanki z earl greyem  [...]

                                                                 æ

Setherial
12 grudnia 2013 o 18:09

Świetne! Podoba mi się ;)

zgłoś

astrit33
12 grudnia 2013 o 18:15

ave :)

zgłoś

Jaro
7 stycznia 2014 o 13:50

pamiętam:) mam taką przypadłość:)

zgłoś

astrit33
7 stycznia 2014 o 13:55

"zapomniałąm" już o tym tekście ;/ pełno ich mam za szafą

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się