Zmiana sposobu prezentacji
wiem jak szeptać myśli
w jedną duszę
przeznaczone
w półmroku
gdy czoło dotyka czoła
oczy zaglądają w oczy
głęboko
by do serca patrzeć
szept wtedy płynie z ust
tylko do jednych uszu
a czarem nocy
świat głuchnie na to
dla Ciebie szept
co głaszcze umysł
dłońmi kochanka
mąci muzyką szalonej tancerki
wiruje
przenika do stóp
ciepłem dotyku
wspomnisz go rano
by pragnąć po zmroku
jak snu
pocałunki jeden za drugim
idące wyżej
gdzie wilgoć warg dotykam
tylko szmerem oddechu.
wiem czujesz to
drgnienie jak iskra
zabiera kontrolę nad ustami językiem wtopionym w ciebie
jak niecierpliwy palec wewnątrz
aż spazmem dłonie na mnie
krzyczą dość
całuję i wchodzę
by dać upust biodrom
temu co kołyszą
życie.... wrzód
różowy dzieciństwem
co wzrósł młodością
nabrzmiał i dojrzał
czerwienią pierścienia
z żółtym kamieniem
pełni księżyca
na granicy zdrowia
pękł przekłuty
rozlany w opatrunku starości
chwilę jeszcze drżał z zimna
jak listopadowy znicz
aż przyschnął wieńcem
na bliźnie nagrobka
przysypany szronem
śmiertelnego poranka
obraz Twój odnowiony
w mojej pamięci staruszce
znów na długi czas musi wystarczyć
jak konfitura
co osłodzić ma
zimne wieczory
żal tylko że słów
wypowiedziałem tak mało
by uśmiech Twój opisać
i oddać słowami tę chwilę
w której topnieje
największy twardziel
zbudowany lodu myśli
kamieni ambicji
sklejonych pewnością siebie
chwile tak niedoścignione
a tak łatwo trawione
przez ślepca któremu
poza młodą świadomością
nic nie warte są fajerwerki
Twojej urody
(...)
--- cały tekst ---
bryłkami węgla codziennymi
wypełnię ci dłonie
hojny dar
tak go widzisz
wulkanem serca
w diamenty zmienisz
cierpliwością szlifując
oddasz tak piękne
ja w złotej oprawie
uczuć je schronię
by zabłysnęły cudownie
wraz z tobą
czy można
dotykać westchnieniem
pieścić jedynie oddechem
obejmować spojrzeniem
całować uśmiechem
i przytulać myślą
... ja wiem że można
"Jeszcze śpij, proszę"....
tu świt dopiero mgłą otula
ptaki głodne śpiewu,
wiatr czesze pola
spragnione rosy
"dzień się podniesie"...
upał ulice rozfaluje,
przeciąg uśmiechem
sukienek załopocze
jak obietnica
"Dzień dobry" ...
w otwarte oczy trafia,
rozbudza słońcem
ust rozgrzanych
kawą poranną
''dziwny jest ten świat''
pełen prawd odwróconych
uczucia mylą się jak
długie numery telefonów
znikła zgubiona cisza
co myśli zbiera stłuczone
brzękiem świat zagłusza
by razem gnać zdziwionym
stuka wysokim obcasem
piżmem pachnąc zachęca
spojrzę przez ramię czasem
dokąd ten świat zakręca
zapomniał że nas wiezie
w podróż dokoła słońca
prawdy nie chce powiedzieć
tylko coś (się) kręci bez końca
drogę za sobą naznaczam
kredą zbielałych kości
(...)
--- cały tekst ---
jesienne twarze
jak trawy mrozem blade
spoglądają spod grzyw
roszczochranych zwiędłych liści
grudniowy poranek
welony mgieł potargał
butwiejącej pannie młodej
dni w sekundy
zmienione smutną wiatru
pieśnią Kalipso
zima serce ściska
w objęciach nadchodzącej nocy
śpij jutro spadnie śnieg
chciałbym wyśnić
kolorów życie
móc namalować
Ciebie w zachwycie
czuwając marzę
by spotkać w snach
dziesiątki wrażeń
nieznanych w dniach
bo sny są dniami
kolejnych żyć
w których chwilami
pragniemy być
pulsuje batami żył
kaleczy rozum uporem
ciało szarpią kolczaste
druty napiętych ścięgien
obraz strzępiony majaczy
w roziskrzonych źrenicach
głuchy krzyk dusi
krtań w niej pozostając
odetchnij
