Kocham Cię Polsko, ojczyzno moja,
Bo jest przepiękna uroda Twoja.
Gdzie okiem sięgnę, to Cię podziwiam
I myśłi moje w zadumę zmieniam.
I w tej zadumie, w tłoku czy w tłumie
Do Ciebie Polsko mówię:
Kocham Cię Polsko za Twe uroki,
Że bujne jodły myją obłoki,
Że we mgłę białą są zotulone
Niby niemowlę do sny ubrane.
A gdy poranne słonko zaświeci
Błyszczą srebrzyście pola i rzeki.
Wszystko co żywe porankiem wstaje,
Modlą się ludzie i szumią gaje.
I wczesnym rankiem wszystka ptaszyna
Swoim śpiewaniem dzionek zaczyna.
I Orzeł Biały nad Tobą Polsko
Krąży przez wieki pod strażą Boską.
I ja przed Tobą chylę swe skronie,
Że Twoim godłem Orzeł w Koronie.
troszku jak zza grobu:)))rymy bardzo dawnych lat, postaraj się pisać po "nadgrobnie":))))tylko się proszę nie gniewaj, nie pisze tego złośliwie, wiesz tez tak kiedyś pisałem, dostałem po łapkach i zrozumiałem:))))pozdrawiam:))
zgłoś
Bazyliszku, jak sama nazwa wskazuje - Babcia niestety już nie żyje. Więc się nie postara pisać po "nadgrobnie" :), choć cuda się zdarzają. Pozdro.
zgłoś
PatRYJotyczne disco- polo. Poezja biesiadna.
zgłoś