Rozdarta,
wypatroszona z resztek współczucia.
Zimna i nietrwała,
zaklęta we własnym świecie.
Zamknięte drzwi,
nikt nie ma klucza.
Zaplątana w pajęczynie...
pajęczynie własnej niemocy.
Miotam się jak mucha...
Pająk, przyjdzie jak kostucha.
Pająk, wyssie ze mnie życie.
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
ja pierdziu ;) pusty śmiech ogarnia, no sorki, ale... palce same opadają :P
zgłoś
tylko pajęczyn żal
zgłoś
jako tekst do gotyckiego rocka albo metalu pasowałby idealnie, ale bez muzyki nie daje rady, ta mucha i pająk.
zgłoś
dziewczyna ma piętnaście lat, a trzeba przyznać, że melodyjnie
zgłoś
wypalona lepiej nie pytaj :)
zgłoś
taka piękna tragedia - ale trzymam twardo w szufladzie ;) ku przestrodze
zgłoś
"wypatroszona z resztek współczucia", jeśli tak, to czemu płaczesz w poduszkę nad światem złym?
zgłoś