srebrzysty blask

  Wspina się po kolumnach 


Dłonią gładzi
Sklepienie nieba
Bezładnie zawieszone 
Na filarach
Ogrodu Semiramidy

Jak nocny architekt 
Buduje mosty
Plecze złocistą sieć
Ludzkich snów


Księżyc srebrne wlecze nici
Płacze gorzkimi łzami

android

pod osłoną gwiazd
krople deszczu gładzą moją twarz

zrzucam mój płaszcz
i spoglądam ze wzgórza

zwierciadło ludzkiej destrukcji

wiem , jestem Androidem

pod osłoną gwiazd
palą mnie
ludzkie łzy

a między drzewami
szepcze wiatr

,,czemu twoja dusza błąka sie po ciemnej ulicy
a serce utopiłeś w oceanie niemocy?''