|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (97) Proza (1) Dziennik (5) Fotografia (20) Grafika (13)
Pocztówka poetycka (2) O autorze Znajomi (47) | |
Z dedykacją dla Ciebie Alt Arcie :)
nigdy nie wiem skąd wyłania się (pod)szept.
gdy echo szumi gałęziami, noc tkwi w szczegółach.
próbujesz przyzwyczaić wzrok, by dostrzec więcej,
gdy na nic się to zdaje, wreszcie przymykasz powieki.
nagle bez zgłębiania jakiś przedziwny szyfr uruchamia studnię,
podświadomość wyłapuje dźwięk jednej z rezonujących sylab.
zaciskasz gardło. dotykasz tej właściwej struny.
na jawie znów błądziłbyś po omacku. gdyby nie żywe wrażenie wiru,
w który zostałeś wciągnięty.
ciekawość to wciąż pierwsza z turbin,
chrzęst dalej są zapadnie i zapadanie, piach. w brodzeniu dookoła. mgła
z przecierania zdziwionych oczu.
tuż za omsknięciem szczęk - radosne w gong objawienie
po ósmy zgrzytów zgrzyt.
naprawdę ciagle chcesz wiedzieć,
za którym z oczek skrywa się
klucz?
(sprawdzanie)
przewiercam w drzwiach
dudniące dna
za pluskiem
plusk
sza
przykładam palec
do ust
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
[ | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | ]
po koniuszek wersów język zatrzaśnięty w zameK
[ | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | ]
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
socjopatka rytualna w nie opisanym jeszcze stanie skupienia; mag przejmujący kontrolę nad naszym chaosem, a córka na dobrym uniwersytecie..
zgłoś
Altarcie, nie zdążyłam dopisać dedykacji :) Bo ciągle rozstawia mi się zapis wiersza. A wiersz z dedykacją dla Ciebie właśnie, a to dzięki ostatniej rozmowie z Tobą pod moim wierszem " szast -prast". ;) Dziękuję Ci najserdeczniej za te wszystkie rozmowy i komentarze :) Ten powyżej wiersz o poszukiwaniu klucza, do tego żeby podejrzeć więcej. Tylko czy się to czytającemu opłaca, czy się nie zawaha, czy się nie boi, i czy chce naprawdę zobaczyć, bo żeby zobaczyć więcej czasem trzeba choćby i na same dno, ciekawość prowadzi wszak do piekła, nie ma bezpiecznego podglądania, bez otwarcia się na przeżywanie i doświadczanie, a zatem... wybór jak zwykle należy do czytającego ;) Pozdrawiam cieplutko : ) :) Agnieszka
zgłoś
ależ..
zgłoś
Ależ właśnie tak! Buziakuję i pozdrawiam z całych sił, a co, smokom wolno :* :*
zgłoś
dej pozór, paczom..
zgłoś
A niech tam, niech się gapiom, polukają i pójdą nazad, tyle bynajmniej nasze co tu i teraz, niczego nie da sobie zachłanny smok wydrzeć ;)
zgłoś
wieczorem rozpadało się na dobre i kiedy czytam ten wiersz, słyszę nierówny stukot o parapet. Lubię to. Wsłuchiwanie się w tłumione dźwięki, w skupieniu, w nadziei na wyłapanie jakiejś prawidłowości, jakiegoś rytmu, powtórzonego fragmentu jest bardzo bliskie moim odczuciom przy lekturze tego wiersza. Takie igranie nieuchwytnego, które pozwala się musnąć, ale zaraz znika, Figlarz. Zanim "dotkniesz tej właściwej struny", "podświadomość wyłapuje dźwięk jednej z rezonujących sylab. zaciskasz gardło." - tak, właśnie tak! Chrzęści, szczęka i zgrzyta, trybiki pokonują opór, ząbki wskakują na swoje miejsce. Nie wiem, czy objawienie, ale na pewno ulga. I trochę nieufne zdziwienie, że już? Czy aby na pewno nie trzeba jeszcze poskrobać?
zgłoś
Aniu, dokładnie tak! "Figlarz" i "igranie nieuchwytnego" - pułapka, w którą dajemy się złapać, próbując odgadnąć, co jest już jawą, a co jeszcze snem, co jest prawdziwe, a co się tylko wydaje, ciągłe wyślizgiwanie i próba złapania, gonitwa za wymykającym, gdy w rzeczywistości pozostaje - żywe wrażenie wiru, w który zostaliśmy wciągnięci ;) Dziękuję Ci najpiękniej za cudny komentarz. Buziaki i pozdrowienia najgorętsze :)
zgłoś
:)
zgłoś