Jeśli świat jest kolorowy to ja jestem daltonistką.

Wiedziała, że są to najgorsze urodziny w jej życiu.

Czy możliwe jest, że jeden sen może wytrącić cię z równowagi? Nie możesz się skupić na niczym innym. Zastanawiasz się, co oznacza. Wydaje ci się, że ma on coś wspólnego z rzeczywistością. Sięgasz do sennika i sprawdzasz poszczególne elementy. Jednakże one nie mają
nic wspólnego z tym, co mogłoby się zdarzyć.
Savannah była w takiej sytuacji. Gdy tylko pojawiła się w szkole, była nieobecna. Przyjaciele składali jej życzenia, a ona nie miała pojęcia dlaczego. Szybko jednak skojarzyła fakty. Był 25 marca- jej
siedemnaste urodziny. Na kilka minut zapomniała o tajemniczym śnie. Dziękowała kolegom i zastanawiała się nad imprezą, a przyjaciele jej pomagali.
No tak. Grupa przyjaciół była znana z częstych imprez. A teraz, gdy był powód, szykowali gorące przyjęcie.
To dzięki im, Savannah zapomniała o głupim śnie i skupiła się na czymś innym. Na długiej przerwie zadzwoniła do Elizabeth- jej mamy.
- Mamo- zaczęła, gdy tylko ta odebrała- mam prośbę. Mogę zrobić małe przyjęcie urodzinowe?... Ale naprawdę małe. Tylko kilka osób... Ale dlaczego?!... To nie fair!... O ile wrócę do domu... A co mnie to obchodzi? Zaraz mam lekcje. Cześć.
Dziewczyna była wściekła. Jej oczy niebezpiecznie iskrzyły.
Stojąca obok niej dziewczyna o jasnych blond włosach i niebieskich oczach odsunęła się.
- Co się stało?- zapytała wesoło.
(...)

--- cały tekst ---