Poezja

Przebarwienie

Po omacku, tak, na próbę,
jeśli zdasz sobie sprawę,
że cisza jest obszarem zamkniętym bezszelestnie,

dopadnie głucha wyobraźnia –
struktura, zataczająca błędne koło.

Karty wciąż znaczone wyczuwalnymi plamami.

Który to już raz wydaje ci się,
że zrozumiesz wszystkie niestworzone pacierze.

Kiedy Bóg się o tym dowie będzie po wszystkim,
najciszej,

gdziekolwiek,
jeden krok nie w tą stronę,
zawsze po omacku,

zawsze tak samo daleko.