Poezja

Cała nasza działalność zdąża do tego,aby uwolnić się od cierpienia
i niepokoju.
                                                                                   EPIKUR
powracają codziennie
przeszłe formy życia niewidzialne
dla wszystkich
rozmyślań nad czasem
symboliką i niespełnieniami losu
wybiegam daleko cofając się do obrzeży pamięci
w której trwałem ponad wszechmiar
jakichkolwiek watpliwości
autorytetów
i swojej niemoralnosci
życie trawione erozją żłobiło rysy w przeznaczeniu
byłem a nie byłem wisiałem
między prawdą a
prawdą
widziałem
myślami te odwrócone twarze daremność dążeń i
dłonie wyciągnięte po opamiętanie
po śmiech i miłość
zapomnieć o wszystkich co nie patrzą w oczy
o złożoności form i nierówności
wejść w ogrodzoną przestrzeń dającą siłę
która uchroni myśli co przedłużają świat
wszystkie formy życia 
widzialne
powracajace
spełnione