ten wiersz mówi o ludziach,którzy opuszczają więzienia pełni oczekiwań,marzeń,a w zderzeniu z codziennością zaczynają się gubić,wręcz zatracać.Dlatego tak wielki jest (myślę)procent powracających recydywistów. wyjaśniam.gdyż inaczej nie szło by tego wywnioskować z samej terści

zgłoś

nooo...problem. ale zauważ, że dzisiaj, ludzie na wolności się też łatwo sami gubią. nasza codzienność jest coraz bardziej trudna a zarazem sprawy trudne nierzadko odpychane na plan dalszy. wszyscy jakby mądrzejsi, sprawniejsi i wspomagani techniką, a coraz mniej zrozumienia, wyrozumiałości...

zgłoś

Tak,napewno,ale każdy z nas pisze w gruncie rzeczy o sobie,własnych odczuciach,obserwacjach o przeżyciach. Widzisz ludzie,którzy przez wiele lat byli pozbawieni wolności niejako się do tego przyzwyczajają.To skrajny minimalizm,ale mają zapewniony byt i nie muszą się martwić o podstawowe rzeczy,opłaty.Dzięki temu też rozwijają się ich potrzeby wyższe,stąd te:"kolorowe dziwactwo" Ja już od 20 lat jestem na wolności,a uwierz,że są chwile kiedy chciałbym by znów ktoś inny za mnie decydował.To z pewnością rodzaj zaburzenia,ale jest powszechne.

zgłoś

nic nie muszę prostować w Twoim rozumowaniu.Całkowicie się z Tobą zgadzam.Dodam tylko,że wiersz ten jak i inne wyraża jakiś chwilowy i przelotny nastrój,nie jest To więc całkowita bezradność,określmy to jako nadmierną wrażliwość

zgłoś