Poezja

chwile pozbawione środka
szumią uwięzionym morzem
puste wnętrze w pomieszaniu
odbija się od ścianek wywołując
w uchu dotkliwe wibracje

przykładam muszlę jeszcze raz
nie ukrywa śmierci ani życia
rezonuje nieskończoność
wyraźnie słychać
echolalia w płaskich słowach