Poezja

niegdyś
tak to były piękne lata
staruszka przy staruszku
na ławce również usiadły wspomnienia

dwie mile liści w parku
to ich spacer
a te które opadają
jakby tańczyły dla nich

prawdziwe kochanie
nigdy się nie kończy
prawdziwe kochanie
może kiedyś
ja i ty

ponieważ tygodni parę
wiosna jedna
jeszcze nie świadczy o tym
gdyż trzeba lat
by to utwierdzić

dlatego błąkam się
w różnych zamysłach
nie przegrać życia
tracąc czasu
na mizerne kochanie