29 kwietnia 2012

poezja

Bohdaj
Bohdaj

Utulać cię w malignie

Utulać cię i unieść czarne wspomnienie,
zatracony obrazie w sennym potępieniu.
Utulać cię i unieść maligno moja boża.

Ni razu nie umiem szaleńczo potępiony
 
święty Krzysztofie poprowadź
tym razem po drodze życia

Alutka P
30 kwietnia 2012 o 07:37

pierwsze skojarzenie z maligną jakie mi tkwi w głowie to "Przerażający jak ozdoba świata Co w malignie bredzi jest obłęd człowieczy" - więc wybacz - Stachura silniejszy - pozdrawiam

zgłoś

Bohdaj
30 kwietnia 2012 o 10:01

oj tak, Stachura silniejszy ;) miłość jest stanem porównywalnym z chorobą psychiczną, po za tym zauważ odniesienie ona - czarne wspomnienie - maligna oraz moja maligna i ja szaleńczo potępiony, nie umiem już bardziej łopatologicznie ;)

zgłoś

Kapselek
1 maja 2012 o 10:07

Mnie się jeszcze kojarzy z "Bez Ciebie maligna... otacza mnie już tylko pustka". Samo słowo, rzecz jasna. Wiadomo, Stachury pobić się nie da, ale jedno słowo podobieństwa nie czyni. Jak dla mnie b. dobry kawałek. Sam w sobie.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się