Zdrada

Zdradziłeś mnie
z szaleństwem
uwiodła cię
amfetamina opętania
porwała z mojej codzienności
miłość
niemiłością okazała się
mam nadzieję warto było ...

Już wiem

Kochałam cię dopóki
miłość do mnie samej
nie powiedziała
by przestać
choć dałam ci wszechświat
to nic nie warte
zdjęłam bielmo z oczu
okowy z serca
zrozumiałam
nie byłeś miłością
nawet jeden dzień
jesteś tylko kurzem
w mojej pamięci
to ja jestem miłością

.

marzenia nasze 
razem szły 
łąką, słońcem  
cykorią przydrożną 

codzienność naszkicowałam 
pogodną kredką 
zupa powszednia  
jawiła się świątecznie  

upadek z wysokości 
błękitu boląco niespodziewany....

Drzwi !!!

Nierozważnie obudziłeś moją śpiącą kobietę
zatańczyła, zaśpiewała
śmiała się beztrosko
rozsnuła marzenia, splatać je zaczęła
zakurzone kąty zamiotła
zakrzątnęła się niebezpiecznie
otworzyła dawno nieotwierane drzwi
za nimi zobaczyła tylko twój strach
pusty pokój
uciekłeś spokojny
do lepszego życia
bez ścian
 
ona zasnąć nie może

boisz się

boisz się
zaprosić mnie
do swojego życia
mojego w nim zostania zagnieżdżenia
uwiklania cię
w codzienność szarą
okrążenia mną
bez wyjścia

boisz się siebie......

Moje klocki

Upchnięte ciasno w starym koszyku
szare klocki
rozsypałam po stole
wychynęły wsród szarości
kolorowe klocki schowane na dnie kosza
klocki barwy śmiechu
radości
spełnianych marzeń
miłości.....
Lecz pora uprzątnąć ten bałagan!
kolorowym nicponiom nie w smak trafić na dno koszyka
trwa regularna walka o poczesne miejsce na górze....

Rozstanie

Zaczynam stwarzać obiektywny portret Twój
powstaje powoli
odcienie miłości zastępuję
odcieniami realizmu
widzę mozaikę ciepłych kolorów szczęścia 
z  zimnymi kolorami cierpienia
z czernią odrzucenia
osiągnę spokój gdy 
stanie się jednostajnie szara.....

Tesknota

Dniem zabieganym zapominam cię
gubię nas w zgiełku miasta
tracę pamięć dotyku twoich dłoni
zasypianiem staję przed tobą bezradnie....

pragnienie

twoje słowa z daleka
 nasłały na mnie chmurę niespokojnych motyli
 tylko dłoń twoja ciepła
 jest w stanie okiełznać je...

Nie jestem kobietą

matką tak
ogrodnikiem w moim ogrodzie
pracownikiem owszem bywam
kucharką koniecznie
sprzątaczką czasami
przyjacielem

ale kobietą być
zapomniałam w zgiełku życia....

Córeczko

dopiero co zdjęłaś welon
spakowałaś swój skromny dobytek
umilkł gwar twoich codziennych spraw
zalęgła się w domu cisza
w niej usłyszałam cichutkie
moje marzenia