Poetry

Na horyzont wciska się wiosna
pomiędzy brudnej zimy plamy
poprzez wspomnienia pragnie się
dostać...
Ich już nie mamy...
Ludzie tak samo chodzą i czują
Tak samo kłamią
Jestem bo jestem
A kiedy zniknę - żal będzie za nią...
Tylko powietrze jest jakieś lżejsze
Ja coraz cięższa
Więcej lekkości więcej czułości
Na nie mnie nie stać....