Poetry

zapomniałeś portfela
gdy pijesz z nieznanego przedmiotu
gaśnie pierwsze światełko

coraz bardziej mlecznie

nie masz imienia
ani swojego miejsca
chronisz plecy chodząc wzdłuż ściany
jakby to miało pomóc

mleko gęstnieje

obumarłe neurony zmieniają
odbicie w obcego

już tylko kaszka

patyk nie udźwignie betonowego czerepu
co z tego że pusty w środku
pęka wyłączając ostatnią lampkę