Poetry

Dlaczego tak wiele nas dzieli? dlaczego ni cienia nadziei? choć serca tak nam biją nie mamy szans dziewczyno Oboje o tym wiemy i choć do siebie lgniemy choć ciała nasze płoną miłością niespełnioną Będą te nasze chwile jak piękne te motyle co krótko tylko żyją zapomnij dziś dziewczyno że wszystko to przeminie Dziś damy sobie chwile, cudownych serc uniesień a kiedy młodość minie i życia przyjdzie jesień To wspomnisz o mnie kiedyś i wrócisz do mnie myślą a może nawet czasem po nocy ci się przyśnią te chwile, gdy w ramionach moich ty tak wtulona tańczyłaś w takt muzyki Gdy twoje ciało drżało. pod dłoni mych pieszczotą zdradzając twe pragnienia słyszałem twe westchnienia Choć usta “NIE” mówiły, to ciało cię zdradzało i te zamglone oczy........ czyż sen ten – nie uroczy?