Piękno (?) życia | Sandra Bożek

Piękno (?) życia

Świat niczym piasek
chwytając rozsypiesz go

Ścieżki losu
frapują się muzyką,
która brzmi tchnieniem
strumienia

Monstrum tkwi w nas-
nas, jako budujących,
rozwalających okoliczne dobro

Żyj wedle swojego ego,
nie narzekaj na swoje życie,
którym kierujesz sam

Obrazem piękna jest
Twój uśmiech

http://roztrzaskane-uczucia.blog.pl/

Hania

28 october 2012 at 15:04

28 october 2012 at 15:06

Droga Noemi poskacz jeśli masz ochotę po moich wierszach, poczytaj komentarze zwłaszcza Miladory która jak mało kto wie co pisze i komentuje, potem wróć do tego wiersza i popracuj nad nim bo jest tego wart. pozdrawiam. ;)))

28 october 2012 at 15:10

Dobrze, dzięki! Choć nie w tej edycji, pozdrawiam ;)!

28 october 2012 at 15:13

ale nie krzyczysz na mnie starego ? :)))

28 october 2012 at 15:21

Nie, nie, nie, nie mogę, nie potrafię. :) Znak znakiem. Zastanawiam się, co zmienić - wszystko, siebie całą? :)))

28 october 2012 at 16:19

nie zmieniaj siebie, tylko z wiersza wytnij czego za wiele i zastanów się czy nie warto z rymów zrezygnować. A przede wszystkim zrób coś z morskim strumieniem

28 october 2012 at 16:28

/ świat niczym piasek/ chwytając rozsypiesz/ ścieżki losu frapują muzyką/ ... to tylko moja sugestia i nie musisz się z nią zgadzać ;)))

28 october 2012 at 17:22

Dziękuję! :) Naprawdę. Dobre wskazówki, zmieniam!:)

28 october 2012 at 17:46

:)))