Usiądźmy pod szarością
mostu,
bo przecież ten świat się bez nas nie zawali,
i
delektujmy się - słowami.
Ważmy je w ustach,
pieśćmy w
dłoniach,
dajmy im żyć - niespiesznie.
Pod szarym mostem
posiedźmy chwilę.
Czy ktoś w ogóle rozmawia jeszcze?
nie wiem ... ale wiersz wiem,że na tak :))
report