31 january 2013

poetry

artur wirkus
artur wirkus

nikt ważny

Światło... - jakże razi ta nagość przestrzeni,
gdzie jedynie ćmy mają zbiorową zasadność
w tej wedrówce poświęcenia.
Ale słowa są cięższe
od iluzji bycia szczęśliwszym,
kiedy świadomość bycia
jest podyktowana
zwykłą prokreacją cielesną...
To nieistotne, jak często
zawsze pozostaje niewiadoma
kogo zastaniemy tym razem
          - za  L U S T R E M 









01.02.2013

alt art
1 february 2013 at 11:46

za lustrem podobno ocean równoległy; podobno rapa nui..

report

Sabi
18 february 2013 at 14:39

znam to uczucie

report

Tego co i przed lustrem:). Fajne i znam dobrze to uczucie. Podoba mi się zbiorowa zasadność ciem w wędrówce poświęcenia.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register