Zaduszni | kamyczek (Chinita)

	kamyczek (Chinita)
	ALL WORKS Poetry (17) Books (2) Postcards (1) About me Friends (24)

1 november 2015

poetry

kamyczek (Chinita)

Zaduszni

jeszcze dzwon dżwięczy na do widzenia
zmarzniętą grudkę ktoś kruszy w dłoni
w alejce obok już drzemie spokój
jak małe kocię wtulone w kocyk

kamienne krzyże mijam w milczeniu
próbując wyrwać twarze z pamięci
jako wspomnienie żyć mogą znowu
przecież to było całkiem niedawno...

przy głównej furcie tłoczą się ludzie
każdy chce zniczny rozpalić ogień
gdzieś chlipie dziecko - ja chcę do mamy
jeszcze dzwon dżwięczy na do widzenia

zuzanna809

1 november 2015 at 01:38

... właśnie... na do widzenia... nie na żegnaj...Pozdrawiam .:)

report

Ania Ostrowska

1 november 2015 at 18:04

mogą trochę drażnić inwersje, ale całość genialnie oddaje klimat

report

Wieśniak M

1 november 2015 at 20:10

wiersz smutny, lecz ja z odsieczą/ kiedy tak dni się marności wleczą/ za rokiem lata z włosami bledną/ przychodzą dni gdy wszysko jedno/ z grobów nam bliskich/ odchodzi lastyk/ mosiądz na krzyżu zamienia plastik/ wtedy zmęczone zacieram dłonie/ w nadzieji że kiedy nam przyjdzie powiedzieć- koniec!/ to info do mnie z odsieczą przybędzie/ koniec?- no sorki/ tu jesteś w błędzie:)

report