Poetry

autor: Krystyna W. Bugajczyk.
 
A  Ty Matko…
 
 
Na kawałki  swe   serce dzieliłaś,
by mnie tyko nakarmić dobrocią .
najpiękniejsze  sny ze mną  śniłaś,
 los wiódł zawsze drogą szeroką.
 
 
Nikt nigdy,  tak namnie nie czekał
nigdy więcej, takiej troski nie czułam
Twój wzrok mi duszę miłością oblekał
kiedy życiem jak jadem się strułam.
 
 
 
Myślisz pewnie ze chciałam zbyt wiele
że tej troski było zbyt mało
 różą  nigdy się życie nie ściele
a  Ty   Matko, zawsze   dajesz , tak wiele.