właśnie,jak napisałaś to "stare filmy i stare hiciory" są ;))

report

to metafora,a nostalgicznosc nie czyni starym...

report

hm, mnie intrygują nie od dziś rozmaite tajemnicze moce przypisywane metaforze. np. ponoć jakoś całkiem odrywa od rzeczywistości. podczas gdy mnie się wydaje, że coś, co nie ma z nią bodaj najwątlejszych związków, zarazem nie ma też o niej nic do powiedzenia. z sensem. zatem i metafora, która chce mówić o rzeczywistości, poprzez to, że o niej obowiązkowo nie mówi, wygląda dość osobliwie. jasne, że przenośnia tworzy nowe znaczenia. jednak niejasne dla mnie zdecydowanie, w jaki sposób tutaj metafora odlatuje w te sekretne miejsca, o jakich nic nie wiem. czyli, co robi, że "za stary" /w tym akurat wierszu/ wcale nie znaczy "za stary", tylko coś innego

report

cytat z wiersza, takiego, jaki teraz widzę na ekranie: "za starzy / na i-pody czaty mp-trójki". cytat z komentu: "tam nie ma słowa stary". chyba się zgubiłam. znaczy, tam jest inny wyraz, tylko mi oczy płatają figle? czy coś innego znaczy Twoje wyjaśnienie?

report

osobiście walczę z epatowaniem wiekiem i uważam, że nie należy dawać się wyprzedzać cywilizacji, zawsze do szału doprowadzali mnie ludzie, którzy cywilizacyjnie oddawali władzę małolatom, bo nie potrafili stukać w klawiaturę, tyle wyjaśnień bo nie chcę przynudzać, ale wiersz ma ciekawe elementy - sama nostalgia jest warta odnotowania jako zjawisko socjologiczne ;)

report

to do kogo konkretnie to pytanie? może retoryczne? może do mnie? może do kogoś innego? sama je sobie stawiasz? no bo wielokropek tutaj wygląda raczej mało pomocnie. trochę jak info w rodzaju: "wstaw dowolne".

report

sorry,faktycznie jest ZA STARZY,dzięki ,że uważnie czytasz.Podmiot liryczny nie jest tożsamy z autorem. To miał być głos pewnej grupy,ktora ,zapewniam was,istnieje,chociaż ja chyba do niej nie należę. Trochę socjologicznie wyszło i nie bardzo poetycko,ale od czego są inni....

report

ufff, thx, ewa. przez chwilę naprawdę byłam gotowa pomyśleć, że coś mi fika w synapsach;)) a co do reszty: ja z żelaznej zasady nie utożsamiam autora z tekstem. z bardzo ugruntowanego przekonania. zatem i w próbie rozmowy nie pomyślałam o jakimkolwiek dotykaniu Ciebie, i że to na pewno Ty jak żywa;) kiedy mówię o tekście, mówię o tekście. no nic to, miło, że się nie zbiesiłaś, tylko też wolałaś wybrać coś bardziej sensownego, czyli fakty, zamiast emocji zastępujących fakty i uważne czytanie. zawsze mi takie zdarzenia cieszą duszę i przywracają wiarę w pisanie w ogóle. znickam:) dobrego dnia

report