Piekielna pomyłka

Gdybym nadawał ludziom imiona,
   nazwałbym moją byłą - "Pomyłką",
   takie dźwigała duszy znamiona,
   że cięła słowem jak ostrą piłką.

   Fizjologiczna płynność mówienia,
   ześrubowana trwale ze złością,
   nie zostawiała obiekcji cienia,
   że jest w symbiozie z tą przypadłością.

   W końcu się jednak zaklinowała,
   nie było zbitek głosek seriami,
   gdy się wyniosłem, komu nie miała
   taksować życia, truć godzinami.