Poetry

uważaj człowieczku
samotny w tłumie
na ten wiersz poranny
spływający po skroni
 
plastykowy Romeo
z lampką taniego wina
na kolorowym
bilboardzie
porozumiewawczo
puszcza oczko
 
nie daj się skusić
na ten kiepski romans
przed wschodem słońca
ulotnie złapany
 
to dziwne uczucie
którym karmią nas
kolorowe światełka
nazywają miłością
 
patrzenie z góry
gdy ty jesteś na dnie
oni zaś w rozkwicie
nazywają współczuciem
 
uważaj człowieczku
samotny w tłumie
zaufaj s w o j e j
sile
 
„Bądź wierny
Idź"