6 february 2012

poetry

Teresa Tomys
Teresa Tomys

Dwuwymiarowa ciemność

wiatr niepokoi gałęzie
nic nowego
gdzie umarłeś dokąd poszedłeś
zostało złote milczenie

nie dać się

zachować drobne okruchy dobra
do pewnego stopnia
ciągle uciekam jeszcze
tyle drogi nad powierzchnią czasu
za krótkie życie
nie zdążę na pożegnanie

ciemno

Teresa Tomys
6 february 2012 at 13:15

mam dziś dziwnie smutny dzień...

report

budleja
6 february 2012 at 13:51

więc Tereniu, odgarnij ciemne myśli, uśmiechnij się chocby i do lustra:))

report

Teresa Tomys
6 february 2012 at 13:58

spróbuję.

report

An - Anna Awsiukiewicz
6 february 2012 at 17:17

Jak mi jest smutno, to czytam Wieśniaka W --he, ..Polecam - choćby jego komentarze:)

report

Teresa Tomys
6 february 2012 at 17:26

Dzięki An. Muszę się w nie zagłębić, ale dziś nie dam rady. Buziak.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register