26 january 2011

poetry

Krzysztof Piątek
Krzysztof Piątek

Moja muzo

Każdego dnia sięgam gwiazd,
przy aprobacie niebios, ludzi obok.
Każdego dnia rzeka łez, potężna,
szczęście leje się, silniej niż Niagara.
Spoglądając w dół na pagórki życia,
chmury zakryły złe wspomnienia.
Każdy kwiatek dziś czyni mnie,
szczęśliwym z tego co mam,
każdy promyk wstającego słońca,
wypełnia moje serce, chroni moją duszę.

Dałaś mi to Ty, muzo, królowo losu.
Trzymasz mój świat, wygładziłaś go,
pokazałaś drogę ku jasności,
szczęścia potoki i drogi na górskie szczyty.
Miłości jedyny obraz. Jedyny prawdziwy.
Już nie ma zła.

stateless
26 january 2011 at 19:55

Panie Krzysiu, bardzo ten wiersz...chłopięcy

report

Jacek Sojan
26 january 2011 at 22:18

zazdroszczę...tytaniczna postawa...w swojej naiwności...też bym tak chciał odmłodnieć - ech! :) J.S

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register