Poetry

Życie nie ma wielkiego sensu
Nie ważne czy znajdziemy konsensus
Nie ważne czy później będziemy w niebie
I tak nasze ciała zgniją w glebie
Więc po co żyć?
Jeść, marzyć i śnić
Pamięć po nas przeminie
Nie ważne kto i gdzie zginie
Męczy nas życia monotonność
Codzienność, złość
Owszem jest też chwila radości
Refleksji, przyjemności
Lepiej się nie rodzić, żyć bez pamięci
Bo dążymy do jednego celu - śmierci