Bartek Wrona
ALL WORKS Poetry (4)
About me Friends (5)

19 august 2013

poetry

Bartek Wrona
Bartek Wrona

dom lalek

john, synu, wiedz, że czekam na ciebie.

 
trasa pokrywa się rdzą, oddziela zapachy nieznośne
dla męskich zmysłów. widzę jak za oknem przesuwają się
fale, maszerują coraz szybciej; złote płaty zboża.
chciałbym znów cię dotknąć, miałeś przecież moje oczy.
chciałbym znów się w nich przeglądać, synu, a wiesz,
że przyszłość nie przyniesie ci miłości jak moja; będziesz więc cierpiał.
_______________
ruch wahadłowy.
przechodzę z tego miejsca w skrzypiące preludium. pościel
z tobą, nic. mógłbym przysiąc, że twój cień odszedł w róg pokoju.
zimna ściana, zimne ciało.
 
john, synu, wiedz, że czekam na ciebie. 

.
19 august 2013 at 12:41

problemy rodzinne ?

report

Bartek Wrona
19 august 2013 at 13:03

oooh, rllly? :>

report

.
19 august 2013 at 13:08

chyba nie rozumiesz to co przedstawisz to problemy rodzinne w większej części wywołane apodyktyczną miłością ojca - do tego bardziej to dramat niż wiersz - Szekspir byłby zadowolony

report

Bartek Wrona
19 august 2013 at 13:17

rozumiem, wiem o czym piszę :) acz pytanie w Twoim komentarzu zbiło mnie z tropu - nie wiedziałam, czy to zaczepka czy Ty tak serio. zgadza się, w wierszu przedstawione są "problemy rodzinne", choć moim zdaniem takie określenie ciężko przywołać w kontekście treści. szczerze powiedziawszy tekst przedstawia trochę inny rodzaj miłości, ale - z racji wydźwięku - lepiej interpretacyjnie wybrać mniejsze zło. acz, dziękuję za wizytę i czas poświęcony na pozostawienie komentarza :) P.

report

Maryla Stelmach
21 august 2013 at 13:36

poruszający bardzo. do bólu.

report

Bartek Wrona
26 august 2013 at 14:08

dzięki za komentarz.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register