6 january 2011

poetry

RENATA
RENATA

człowiek

Głowa-ubrana we włosy lub łysa jak kolano
czasem jest w niej olej a czasem siano
nos -plugawy,ciekawski i wścibski kloszard
obwąchuje ,tropi i mówi mam nosa

oczy-zwierciadła odkrywajace tajemnice duszy
płaczą gdy od serca tak bardzo się wzruszą
uszy jak dwa radary ,na wiatr dziury
słyszą co w trawie piszczy i stoją do góry

usta -stąd żmije wychodzą i czai się rozpusta
brzuch gdzie czasem motylki a czasem groch z kapustą

człowieku marny próżny twój znój
za życia jesteś ścierwem,a po śmierci gnój

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register