|
| |
|
ALL WORKS
Poetry (229) Prose (3) Diary (5) Photography (7) Books (1)
Postcards (4) About me Friends (50) | |
Każdy powinien mieć rzekę, w której pochowa łzy.
Moja mieści się w butelce. Odwróciłam lusterko.
Chcę pić naprawdę sama, nie widzieć pękania.
Tak najbezpieczniej. Odkąd mam psa, przyjaźnimy się bardziej.
Układam słone oczy na twoim swetrze, albo sierści
i myślę, że musieliśmy znać się wcześniej,
zanim bałam się przyszłości. Teraz nie wiem, gdzie jesteś ani z kim,
ale człowiek może należeć tylko do drugiego człowieka.
To pewne jak płacz w łazience.
--
Szczęśliwego... :)
pięknie..
report
każdy powinien mieć szklaneczkę którą mógłby zbierać łzy, bo gdy przyjdzie susza tylko ona pozwoli przetrwać, należy nauczyć się płakać a wraz ze smutkiem korzenie będą coraz mocniejsze
report
Bardzo udany wiersz, tylko wydaje mi się, że po "nie wiem" powinien być jeszcze przecinek. "To pewne jak płacz w łazience" wręcz poraża trafnością. Pozdrawiam, Agnieszko
report
Racja! Dziękuję. :)
report
Dawno nie czytałem. Jak zwykle- super. Jesteś świetną poetessą. Choć pierwszy wers trochę za... no wiesz. Nastoletni. Może ,,pochowa płacz"? Tak to widzę- grafoFlorek. Żeby nie było że się wpierniczam :))))))))
report
:) w ost. wersie jest już płacz. Miło Cię widzieć, F. Pozdrawiam!
report