1 january 2013

poetry

agnieszka_n
agnieszka_n

kroki

ustawiam równo buty
zaklinając odejście
lepiej boso stąpać po deskach
niż mijać znajome drzewa
co troszczą się o nas
myślisz że stopy giną w morzu
to tylko sukienka 
lubisz deszcz
więc wsłuchaj się w szum 
kiełkującą pewność
a bez obaw zajdziesz
do i we mnie
 
31.12.2012

An - Anna Awsiukiewicz
1 january 2013 at 15:21

podoba mi się Agnieszko.

report

agnieszka_n
1 january 2013 at 15:27

dziękuję, An. Miło Cię widzieć. Szczęścia w Nowym Roku :)

report

Marzena Przekwas-Siemiątkowska
1 january 2013 at 15:35

nie giniemy, w morzu - nawet gdybyśmy bardzo chcieli! Wiersz bardzo! Jedyne, do czego, można się przyczepić, to stopy i stąpać, ale mnie, to absolutnie nie przeszkadza!

report

agnieszka_n
1 january 2013 at 15:37

może jeszcze coś z tym zrobię, dziękuję. wszystkiego dobrego!

report

kamyczek (Chinita)
1 january 2013 at 16:16

Nadzieja to połowa sukcesu. Ładnie napisane, podoba się, bardzo.

report

agnieszka_n
1 january 2013 at 22:12

dokładnie. dziękuję :)

report

Monika Joanna
1 january 2013 at 17:18

bardzo, nadzieja od zawsze podtrzymywała mnie na duchu, więc wiem, co to jest. a wiersz bardzo :)

report

agnieszka_n
1 january 2013 at 22:16

:) podobno nadzieja jest jak cukier w herbacie - nawet gdy jej mało, to wszystko osłodzi.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register