Wilgoć przenika od środka - An - Anna Awsiukiewicz - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	An - Anna Awsiukiewicz
	ALL WORKS Poetry (215) Diary (9) Photography (20) Books (2) Postcards (2) About me Friends (84)

3 september 2011

An - Anna Awsiukiewicz

An - Anna Awsiukiewicz

Wilgoć przenika od środka

stare gniazda straszą ptaki
zrezygnowana nie wołam o pomoc

zgarbiona coraz bardziej
przewijam obrazy wiosen
zapisanych w słojach

wędkarze mają nowe miejsca
brak krzyku dzieci boli

cisza i pustka

słowa wyryte na korze
tracą znaczenie

ziemia mokra
dno coraz bliżej

pękają nasiona

3 september 2011 at 12:12

przeraźliwie smutne, bez programowego optymizmu, bardzo mi pasuje :)

Jarosław Jabrzemski

3 september 2011 at 12:24

Sugestywny i niegłupi.

An - Anna Awsiukiewicz

3 september 2011 at 12:41

Dziękuję za komentarze i łapki:)Chodziło za mną to zdjęcie i nie dawało spokoju.W końcu przejęło nade mną władzę:)Co ja się biedna mam.A tu słońce za oknem i góry czekają:) Pozdrawiam

3 september 2011 at 12:46

mocny, bez znieczulenia

3 september 2011 at 13:39

Pozdrawiam - kciuk w górę - raz

3 september 2011 at 13:45

W moim nostalgicznym klimacie. Podoba mi się.

3 september 2011 at 14:06

Aniu, w starym piecu diabel pali:))))

3 september 2011 at 16:29

Drzewa czy pamiętają?. Wyznanie miłosne roni żywicę, blzna jakiś czas, boli potem zostaje tylko zrozumienie, przekazywane z pokolenia na nasionko:)))

An - Anna Awsiukiewicz

3 september 2011 at 20:05

Dziękuję wszystkim za komentarze i łapki:)

Marzena Przekwas-Siemiątkowska

3 september 2011 at 16:31

Całkiem sprawnie upięłaś słowa klamrą od tytułu po ostatni wers, wilgoć od środka i pękają nasiona. Pękają, by kiełkować AN, nie by gnić! To ważne mimo smutku tego wiersza!

An - Anna Awsiukiewicz

3 september 2011 at 20:05

Nicki miło mi Ciebie widzieć u mnie--dziękuję:)

3 september 2011 at 16:35

dlatego jestem przeciwny oszpecaniu drzew głupimi napisami :)

An - Anna Awsiukiewicz

3 september 2011 at 20:06

Wrażliwy jak zawsze-- dziękuję Sławku:)

3 september 2011 at 19:27

na tak i to dużego - ale dla doskonałości pomyślałbym nad zamiennikiem do "Kocham cię"

An - Anna Awsiukiewicz

4 september 2011 at 07:35

Zmieniłam na - cyt: słowa wyryte na korze tracą znaczenie .

3 september 2011 at 19:32

świetnie, An:) ja też lubię motyw drzewa... pozdrawiam!

An - Anna Awsiukiewicz

3 september 2011 at 21:02

Witaj Agnieszko:) Dziękuję :)

3 september 2011 at 20:07

wqrwia mnie zbiorcze podziekowanie...zatem goraco dziekuje za wiersz:)))

An - Anna Awsiukiewicz

3 september 2011 at 20:15

Dziękuję szel:)Ale plusika nie dałaaś-- hihi:) Ale i tak to zaszczyt dla mnie usłyszeć takie podziękowania:)

3 september 2011 at 20:11

i to jest bardzo dobry opis zdjęcia TAKA SOBIE HISTORIA pochyła...fajnie

An - Anna Awsiukiewicz

3 september 2011 at 20:15

Dziękuję Renatko:) Miło mi:)

3 september 2011 at 21:22

Lato już całkiem utracone. Ładne myśli w krótkich słowach. Bardzo lubię.

3 september 2011 at 21:23

Ładny wiersz.

An - Anna Awsiukiewicz

3 september 2011 at 21:25

Dziękuję panowie:) To miłe:)

An - Anna Awsiukiewicz

5 september 2011 at 20:09

Miło mi Xymo:) Dziękuję :)

7 september 2011 at 20:35

Jest nadzieja- kiełkują nasiona

8 september 2011 at 18:43

zaciekawiłaś mnie :)

An - Anna Awsiukiewicz

8 september 2011 at 19:43

Dziękuję dracenie i Tobie Darku za komentarz i za plusik:)Pozdrawiam:)